Türkiyə tarixində vasitəçi üsulu ilə baş tutan evliliklərdə qız və oğlan tərəfi bir araya gələr, bir-birilərini ilk dəfə görərmiş. Bu görüşdən sonra gəlin namizədi dərhal bəy namizədi üçün qəhvə hazırlayarmış. Əgər oğlanı bəyənərdisə, qəhvəni şirin edər, yanında da şirniyyat təqdim edərmiş. Bu isə “mən və ailəm səni istəyirik” mesajını verərmiş.
Amma əgər oğlanı bəyənməzdisə, o zaman qəhvəyə şəkər əvəzinə duz qoyarmış. Duzlu qəhvəni içən bəy namizədi isə qızın onu istəmədiyini anlayar, valideynlərini də götürüb bu işdən vaz keçərmiş.
Zamanla bu adət formasını və məğzini dəyişib, bugünkü kimi fərqli – oğlanın qızın qəhvəyə qatdığı duza rəğmən içib gülümsəməsi ilə əvəz olunub.
