Tarix paradokslarla doludur, amma onlardan ən maraqlılarından biri elektrikli edam kürsüsünün ixtirası ilə bağlıdır. Bu qurğunu nə mühəndis, nə də hərbi strateq icad edib — onun müəllifi sadə Nyu-York diş həkimi olmuşdu: Alfred Sautvik.
Məhz o, XIX əsrin sonlarında ölüm hökmlərinin icrası üçün elektrik cərəyanından istifadə ideyasını irəli sürdü — tibbi avadanlıqlarla işləmə təcrübəsindən ilhamlanaraq.
Baki-baku.az xəbər verir ki, stomatoloji kresloda doğulan bu fikir sonradan texniki tərəqqinin soyuq simvoluna və eyni zamanda humanizm sərhədləri haqqında etik mübahisələrin başlanğıcına çevrildi.
Talehin ironiyası ondadır ki, adətən insanları ağrıdan azad edən kreslo, ixtiraçının əlində qaranlıq bir alətə çevrildi — ölüm maşınına. Sautvik düşünürdü ki, elektrik vasitəsilə edam daha “insani” olacaq. Lakin bu günə qədər dünya bu barədə mübahisə edir: bu ixtira texniki irəliləyiş idimi, yoxsa humanizmin faciəvi bir illüziyası?
Hacı Cavadov
