Bəzən bir təbəssüm, bir baxış və bir obraz illərin hökmünə boyun əymir. Onlar zamanın içindən süzülərək kollektiv yaddaşın bir hissəsinə çevrilirlər. 17 iyun məhz belə bir ömrün başlanğıcıdır – Azərbaycan tamaşaçısının qəlbində ekranın “Mələyi” kimi yaşayan Zemfira Sadıxovanın doğum günü.
Azərbaycan kino və teatr sənətinin səmasında illər boyu parlayan ulduzlardan biri də Zemfira Sadıxovadır. Onun adı zəriflik, təbiilik və yüksək sənətkarlıq anlayışları ilə birgə çəkilir. Yarım əsrdən artıq davam edən yaradıcılıq yolu boyunca o, yaratdığı obrazlarla tamaşaçıların yaddaşında silinməz iz qoymuş, Azərbaycan mədəniyyətinin ən dəyərli simalarından birinə çevrilmişdir.
Hələ uşaqlıq illərindən qəlbində sənət sevgisinin işığı yanırdı. Kinoteatrların sehrli dünyası onu özünə cəlb edir, ekranda gördüyü qəhrəmanlarla birlikdə xəyalən başqa aləmlərə səyahət edirdi. O, gələcəyini səhnənin gur işıqları altında görür, bir gün insanların qəlbinə yol tapacaq obrazlar yaratmağı arzulayırdı. Məktəb illərində şeir söyləməsi, mahnı oxuması, rəqs etməsi və müxtəlif idman növləri ilə məşğul olması onun istedadını daha da cilalamışdı.
Taleyin onu başqa bir ixtisasa yönəltmək cəhdinə baxmayaraq, sənət sevgisi hər şeydən güclü çıxdı. O, ürəyinin səsinə qulaq asaraq Teatr İnstitutuna üz tutdu və qısa zamanda Adil İsgəndərov, Məlik Dadaşov, Rza Təhmasib və digər görkəmli sənətkarların, müəllimlərinin rəğbətini qazandı. Gənc yaşlarında nümayiş etdirdiyi aktyorluq məharəti gələcək uğurlarının ilk müjdəsi idi.
Zemfira Sadıxovanın sənət taleyində ən parlaq səhifələrdən biri “Dəli Kür” filmində yaratdığı Mələk obrazı oldu. Mələyin saflığı, həssaslığı və daxili gözəlliyi aktrisanın bənzərsiz ifası ilə milyonlarla tamaşaçının qəlbinə yol tapdı. Elə buna görə də tamaşaçılar onu sevgi ilə “ekranımızın mələyi” adlandırdılar.
Sonrakı illərdə o, müxtəlif filmlərdə bir-birindən fərqli obrazlar yaratdı. “Dantenin yubileyi”, “Anlamaq istəyirəm”, “Gecə söhbəti”, “Dmitrov küçəsi 86” və digər filmlərdə də maraqlı obrazlar yaratdı. İstər böyük, istərsə də kiçik rollarda Zemfira Sadıxovanın sənət möhürü aydın hiss olunurdu. Onun yaratdığı hər bir obraz səmimiyyəti, təbiiliyi və insan ruhuna yaxınlığı ilə seçilirdi. Aktrisa sübut edirdi ki, obrazın böyüklüyü onun ekranda görünmə müddəti ilə deyil, tamaşaçı yaddaşında buraxdığı izlə ölçülür.
Müharibənin kölgə saldığı, iqtisadi böhranın insan talelərini sınağa çəkdiyi 1990-cı illərdə belə, o, sənətə sədaqətini qoruyub saxladı, gənc nəslə dəstək oldu və sənətin yaşaması naminə fəaliyyətini davam etdirdi. Bu sədaqət onun xarakterinin ən gözəl cəhətlərindən biri idi.
Şəxsi həyatında da sənət onun ən yaxın yol yoldaşı olmuşdur. Azərbaycanın tanınmış aktyorlarından Yusif Vəliyevlə qurduğu ailə sənətə və mədəniyyətə bağlılığın nümunəsi idi. O, həm istedadlı sənətkar, həm də ailə dəyərlərinə sadiq bir insan kimi hörmət qazanmışdır.
İllər ötür, kino lentləri köhnəlir, nəsillər dəyişir, amma bəzi simalar zamanın hökmünə tabe olmur. Zemfira Sadıxova da onlardan biridir. Bu əlamətdar gündə ona uzun ömür, can sağlığı və qəlbinin heç zaman itirmədiyi o incə sənət işığını arzulayırıq. Qoy tamaşaçı sevgisi hər zaman onun ən qiymətli mükafatı olaraq qalsın.
Nəzrin Mahu
