Elə bir dünya təsəvvür edin ki, orada soyadlara ehtiyac yoxdur. Dünyada belə bir cəmiyyətlər bu gün də mövcuddur. İslandiyada əhalinin əksəriyyəti bizim üçün adi görünən soyadlarla deyil, qədimdən qalan ata adı sistemi ilə kifayətlənir. Məsələn, Maqnus Karlsson sözün əsl mənasında “Karlın oğlu Maqnus”, Anna Karlsdottir isə “Karlın qızı Anna” deməkdir.

Baki-baku.az xəbər verir ki, oxşar ənənə Efiopiya və Eritreya xalqları arasında da yaşayır. Burada da soyadların nəsillərlə əlaqələndirilməsi qəbul olunmur: əksinə, uşağın adına atasının, bəzən isə babasının adı əlavə olunur və hər tam ad fərdin şəxsi şəcərəsinə çevrilir.

Belə adətlər şəxsin adını əsl mədəniyyət pasportunа çevirir. Onlar göstərir ki, şəxsi identiklik ailəvi “marka”ya deyil, nəsillər arasındakı canlı bağlılığa əsaslana bilər. Qloballaşma və unifikasiya çağında bu nümunələr bir sensasiya kimi səslənir: məlum olur ki, soyad insan cəmiyyətinin mütləq atributu deyil, sadəcə mümkün ənənələrdən biridir.