Sovet İttifaqının neft sənayesi tarixində Bakı ilə bağlı çoxlu adlar var. Onlardan biri mühəndis-neftçi və dövlət xadimi, mədənlərdə əmək fəaliyyətinə başlayıb nazir postuna yüksəlmiş Süleyman Ələsgər oğlu Vəzirov idi. Süleyman Vəzirov 31 may 1910-cu ildə Bakıda anadan olub. Həmin dövrdə şəhər artıq dünyanın ən böyük neft mərkəzlərindən biri hesab olunurdu. Neft buruqları, zavodlar və liman həyatı insanların taleyində həlledici rol oynayırdı və gənc Vəzirovun məhz bu sahəni seçməsi heç də təsadüfi deyildi. O, Azərbaycan Dövlət Neft və Sənaye Universitetində (o vaxtkı Azərbaycan Sənaye İnstitutu) təhsil alıb. İnstitutu bitirdikdən sonra Bakı neft mədənlərində işləməyə başlayıb. Həmkarları onu sakit, lakin israrlı, neft hasilatının praktiki tərəfini yaxşı bilən mühəndis kimi xatırlayırdılar. 1930-cu illərdə Vəzirov tədricən neft sənayesində rəhbər vəzifələrə keçdi. Həmin illərdə neft sənayesi bütün ölkə üçün strateji əhəmiyyət daşıyırdı. Xüsusilə İkinci Dünya müharibəsi illərində Bakı neftinin rolu son dərəcə əhəmiyyətli oldu. Azərbaycan nefti Qızıl Ordunun tanklarını, təyyarələrini və digər texnikasını yanacaqla təmin edirdi. Müharibədən sonra Vəzirovun karyerası sürətlə yüksəlməyə davam etdi. 1946-cı ildə o, SSRİ-nin neft sənayesi naziri təyin olundu. Bu, ölkə iqtisadiyyatında ən mühüm vəzifələrdən biri idi, çünki neft müharibədən sonrakı sənayeləşmənin əsas enerji resursuna çevrilirdi. Bu vəzifədə o, Qafqazdan tutmuş yeni perspektivli regionlara qədər müxtəlif ərazilərdə hasilatın inkişafına rəhbərlik edirdi. Həmin illərdə geoloji kəşfiyyat işləri genişləndirilir, gələcək iri neft layihələrinin təməli qoyulurdu. 1950-ci illərin əvvəllərində Süleyman Vəzirov Azərbaycana qayıtdı. 1954–1959-cu illərdə Azərbaycan SSR Nazirlər Sovetinin sədri vəzifəsini tutaraq faktiki olaraq respublika hökumətinə rəhbərlik etdi. Həmin dövrdə sənaye, energetika və infrastrukturun inkişafı davam etdirildi. Müasirləri qeyd edirdilər ki, Vəzirov yüksək dövlət vəzifələrində çalışsa da, həmişə neftçi olaraq qalırdı — neft hasilatı və emalının inkişafını daim diqqətdə saxlayırdı. Süleyman Vəzirov 1973-cü ildə vəfat edib. Bu gün onun adı daha çox neft sənayesi mütəxəssislərinə və tarixçilərə tanışdır. Onun həyat yolu Bakının böyük bir dövlətin əsas enerji mərkəzlərindən biri kimi çıxış etdiyi və azərbaycanlı mühəndislərin bu sistemdə mühüm rol oynadığı dövrü əks etdirir.
Murad Muxtarov
