Səyavuş Əlizadənin “Bakılı belə danışır. Bakı ləhcəsi” kitabı mədəniyyətimizin, etnoqrafiyamızın təbliğatına həsr olunub. Kitabda artıq yavaş-yavaş unudulmaqda olan spesifik Bakı-Abşeron leksikonunun sözlərinin bir ekspozisiyası toplanmışdır. Artıq ənənəvi hal almış “Bakı Lüğəti” rubrikamızdan sizə yeni sözlər təqdim edirik. Bu gün lüğətimiz ölçü vahidləri ilə əlaqəli sözlərə ekskurs edəcək.

Buğda – ən kiçik ölçü vahidi kimi istifadə olunur.

~Bir buğda oldu besdi.

Bəndəm – ağacın iki tumurcuq arasında qalan hissəsi.

Bir dınqa – bir az.

Bir çin – bir lay, bir təbəqə.

~Bir çin daş düz bura (Yəni, bir lay, bir təbəqə daşın düzülməsi).

Bir samand – məc. bir dəqiqə, bir az.

~Bi samand diyan, mizin üsdüni silim.

Bisamat // Bısamat – bu saat, bu dəqiqə

Behtər – 1. ən yaxşı, daha yaxşı, əla;

2. çox.

~Behtər iyrənc adamdı.

Cibi – balaca, kiçik.

Duqşey – iki qoşa; farsca “dü” – “iki” ilə azərbaycanca “qoşa” sözünün birləşməsindən əmələ gəlmişdir.   

Ərəş – təqribən 62 sm-ə bərabər  uzunluq ölçüsü.

Girvənkə – 400 qr.-lıq çəki vahidi.

~Get iki girvənkə ət al.

Xızan – çoxlu, xeyli. Əsasən, çoxsaylı uşağı olan ailələ­rə deyilir.

~Qədeşin bir xızan külfeti var.

Qullac // Qulac – təqribən 1.5 m.-ə bərabər uzunluq ölçü vahidi.

~Rəhmetdiy Kürsümxanım el hamamına gələndə bütün arvaddar, qızdar onun gözəlliyinə, qulac-qulac hörüylərinin gözəlliyinə heyretnən tamaşa edirdilər.

Miyanə – orta ölçülü.

Zığ vurmaq – çoxluq.~O qədər adam var ki, ağzına qədər zığ vırırdı.