Asqırıq – bədənimizdəki kiçik bir partlayışdır.

Bu zaman işə onlarla əzələ qoşulur: burun, ağız, diafraqma, sinə qəfəsi — hamısı gərilir ki, nəfəs yollarından toz, allergenlər və ya mikroblar çıxarılsın. Və dərhal maraqlı bir şey baş verir: gözlər öz-özünə bağlanır, guya kimsə açarı söndürür.

Baki-baku.az xəbər verir ki, alimlər hələ də bunun nə üçün lazım olduğuna dair yekdil cavab tapmayıblar. Bir fərziyyəyə görə, bu bir qoruyucu mexanizmdir: gözlər saniyənin çox kiçik hissəsində mikroblar və asqırarkən uçan hissəciklərdən izolyasiya olunur. Başqa versiyaya görə isə, bu çox mürəkkəb zəncirvari refleksin bir hissəsidir və yalnız üz əzələləri deyil, bütün bədənin əzələləri iştirak edir. Məhz bu refleksin sinxronluğu asqırarkən gözləri açıq saxlamağın demək olar ki, mümkün olmamasını izah edir.

Belə çıxır ki, hər asqırığımız — biomexanikada kiçik bir ildırım kimidir: saniyənin çox qısa müddətində bütöv əzələ simfoniyası işə düşür və gözlər pərdə kimi bağlanır, bizi xarici aləmdən qoruyur.

Hacı Cavadov